Máis premios para os centros educativos galegos.

Neste último mes,  novos premios en relación co ensino público e coas bibliotecas escolares de Galicia.   O PDI "ALINGUA SABE A PAN", da biblioteca do CEIP de Friáns-Teis, de Vigo, conqueriu o Premio Nacional de Educación para centros non universitariosna modalidade de Desenvolvementode Competencias de Lectoescritura e Audiovisuais. 

O proxecto  “m-TIC.Programando aplicaciones con APP INVENTOR”, do IES Sánchez Cantón, de Pontevedra, resultou premiado, na modalidade 'A : Proyectos de utilización de las TIC en la docencia', nos Premios Nacionales de Educación no ensino non universitaria para o ano 2013. O Premio correspóndese co uso das TIC como apoio á personalización da aprendizaxe en Educación Secundaria.

Ao CEIP de Louro, Muros, concedéuselle o PremioNacional de Alfabetización Audiovisual polo seu Proxecto sobre O Cine. O premio foi convocado polo Ministerio de Educación, Cultura e Deporte e premiábase un Centro por cada categoría.

Centros galegos premiados no I PREMIO NACIONAL DE INNOVACIÓN EDUCATIVA DE LA FUNDACIÓN GSD:
Modalidade 1:
1º premio: Doña Emilia en Femenino plural (ID 52). Centro: IES de Sabón (Arteixo, A Coruña)
3º premio: Barxas Emprende: Productora Audiovisual (ID 23). Centro: IES As Barxas (Moaña, Pontevedra)
Modalidade 2:
2º Premio: Encuentros multiculturales (ID 67). Centro: IES A Cachada- ONGD Contacto- Boiro (A Coruña).
Meción honorífica: Aumentando la Realidad. Estudio de las posibilidades didácticas de la realidad aumentada aplicada a la historia (ID 92). Centro: CEIP Ponte Dos Brozos- (Arteixo, A Coruña)

Parabéns para estes centros. E parabéns ao ensino público galego, vangarda da innovación no Estado. 

Bibliotecas Escolares.

Ás bibliotecas escolares e aos seus responsables:super heroes, sen dúbida. Este vídeo que me chegou a través de Maria Jose Vitorino e do grupo A BE e as Novas Tecnologias
Está moi ben. Haille que dar difusión a este tipo de mensaxes e máis se son en inglés que pares que teñan máis razón.
Lembremos, por outra parte, que na Fonsagrada e no IES Fontem Albei xa hai tempo que o teñen moi claro e que fixeron un vídeo sobre o tema,  algo máis realista, dentro da ironía.

Entre o día 22 de outubro e o 26 de novembro, celebraremos no CAFI de Santiago de Compostela o curso Biblioteca escolar. Educación documental II. Os proxectos documentais.

Presentaremos experiencias valiosas das nosas bibliotecas, contaremos con Rosa Piquín a través de videoconferencia e para titorizar a fase práctica na Aula Virtual e co profesor Francisco Campos Freire, membro do grupo de investigación Novosmedios, que falará sobre a Axenda Dixital Europea.

O prazo de inscrición en Fprofe remata o día 5 de outubro.

Sobre Calpurnia Tate e outras lecturas alternativas.

A evolución de Calpurnia Tate de Jacqueline Kelly, publicada pola editorial KALANDRAKA en Faktoría K De Libros, en tradución de Carlos Acevedo.

En Texas, 1899, Calpurnia Tate ten 11 anos, un avó roñón, un pai propietario de grandes cultivos de algodón, unha nai con pretensións e sete irmáns varóns.

Un libro con moita e boa publicidade e está moi ben que se publique en galego; é ameno e moi doado de ler.

Por outra parte, e na miña opinión, resulta manido, pueril, pretencioso e didactista. Alá vai!

Non aporta nada novo, os personaxes son estereotipos xa coñecidos.

Resulta pueril porque está escrito en primeira persoa, pero a voz que escoitamos é a dunha adulta que pretende ser unha nena; reivindicativa sen sair do politicamente correcto.

Pretencioso porque utiliza un texto A orixe das especies de Darwin para encabezar cada capítulo, sen que este encabezamento aporte sentido ao desenvolvemento da historia.

Didactista porque toca todos os temas de actualidade como un manual de valores, guía de correcta opinión e crítica constructiva.

E aínda así, lino dun tirón, gustoume (daquela maneira) e felicito á editorial por poñer á nosa disposición unha boa tradución nun tempo prudencial.

Pregúntome, iso sí, por que non existe ou non se actualiza a publicación doutras alternativas para min moito máis interesantes:

Para quen queira coñecer a vida común do sur dos EEUU de finais do s. XIX, hai  un libro escrito en primeira persoa,  expresivo e natural, un libro sen pretensións didácticas e máis profundo do que parece; falo de As aventuras de Tom Sawyer (1876) de Mark Twain e para coñecer o entorno social da época nada mellor que As aventuras de Huckleberry Finn (1884) do  mesmo autor. Hai unha versión en galego de Tom Sawyer, en Xerais, en tradución de Xosé Ramón Díaz Fontao, do ano 1995, que foi reeditada (non sei se actualizada) no 2004.

 Se o voso interese vai pola vía da natureza, nos vos perdades “Mi familia y otros animales” de Gerald Darrell, el era un naturalista e conta a súa experiencia de neno curioso, atraído pola natureza, en primeira persoa con gracia e sen concensións. Un libro para aprender rindo. As súas continuacións “Bichos y demás parientes” y “El jardín de los dioses” están ben, moi ben; pero non teñen a frescura do primeiro. Do mesmo autor e para ler con (acompañando) alumnado xa maior é unha obra imprescindible “El pájaro Burlón”.

Non coñezo traducción ao galego de ningún deles.

Sen sair de Galicia non deberíamos esquecer os libros de  Marilar Aleixandre na súa doble vertente de bióloga e escritora, que enganchan aos rapaces cunha redación directa, moi en sintonía coa fala dos adolescentes, sen edulcorantes: A formiga coxa, 1989, Edicións Xerais, A expedición do Pacífico. Vigo, Xerais 1994, O rescate do peneireiro, Xerais 1990,Robinson contado polas alimarias, 2011, Oxford.

 E que dicir de Agustín Fernández Paz? A el témolo presente, pero ao mellor non lembramos algunha das súas obras especialmente comprometidas coa defensa do medio como: .As flores radiactivas, 1990, Xerais ou  As fadas verdes, 1999, Edicións S. M.

LOITO, MÁGOA

EDUGA (Revista Galega de Eduación)

A revista dixital  EDUGA (Revista Galega do Ensino), da Conselleíra de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria,  desde o  número 65 / xaneiro - xuño 2013, inclúe unha pestana,  Formación con tres espazos diferentes: Enfoques, Proxeccións e  Ampliacións na que se presentan lecturas de carácter profesional. É o caso do texto que presenta Mar Vaamonde García, Centro Autonómico de Formación e Innovación (CAFI): Alfabetización mediática e informacional. Curriculum para profesores, unha guía da UNESCO para formar profesores críticos e responsables.
Neste número de EDUGA, o protagonismo é para as Bibliotecas Escolares de Galicia, motor de innovación metodolóxica e calidade educativa, recoñecidas con premios de boas prácticas e de innovación.
 

BIBLIOTECAS, BIBLIOTECAS, BIBLIOTECAS

Os Bolechas visitan a biblioteca e nos contan como é e que hai nela. Van ter que actualizarse estes Bolechas...

 Haiche moitas bibliotecas algunhas tan fermosas como estas, que son parte da historia.

E outras como estas, máis actuais, máis prácticas.

Sobre a reforma educativa, lonce, de Wert.

  "A LONCE E O PROXECTO NEOLIBERAL" que Miguel Vázquez Freire publica na Revista Galega de Educación (nº56, 87-91) é, nas súas palabras "unha reflexión sobre o substrato ideolóxico sobre o que se sustenta a lei...", unha reflexión atinada, documentada e necesaria porque estamos caendo no rexeitamento de aspectos moi concretos (e rexeitables) e a ver se nos van facer esquecer o fundamental... Escribe Vázquez Freire que "A lei Wert, se finalmente é aprobada e executada, acabará con esta concepción da educación como un servizo público e un dereito do cidadán..." Ese vai ser o fondo da cuestión que, como observa tamén este autor, aparecía explicitamente no preámbulo do primeiro borrador no que, por outra parte, era notoria a "ausencia de calquera referencia a consideracións pedagóxicas"
Nos tempos da LOE insistíase moito en que os datos das Avaliacións Diagnósticas non se farían públicas e na importancia de facer unha valoración ponderada tendo en conta as circunstancias dos centros. Polo que parece non é ese o que preconiza a LONCE no que as probas avaliadoras parecen pretender en primeiro lugar culpabilizar ao alumnado do seu fracaso e clasificar aos centros en función dos resultados coas consecuencias que se poidan derivar.
Nova Escola Galega publicou en outubro de 2012 un NEG OPINA no que se analiza a reforma educativa do goberno de Rajoy e que convén ler.

Para profundizar nesta análise a revista Cuadernos de Pedagogía , número 435 de xuño de 2013 publica un monográfico sobre a LONCE, coordinado por José Luis Bernal Agudo, profesor titular da Facultade de Educación da Universidade de Zaragoza.
Neste número destacados profesionais reflexionan sobre o sentido e oportunidade desta reforma educativa:  No primeiro artigo, titulado Un nuevo escenario para la política y el negocio educativos, Stephen Ball (Institute of Education, University of London) e Francisca Corbalán (Departamenyto de Psicología, Universidad de Chile) afirman que a educación, en si mesma, está sendo redefinida como unha oportunidade de negocio; José Luis Bernal Agudo (Universidad de Zaragoza), no artigo Procesos de privatización, un camino hacia la desigualdad, lembra que a "escola pública cumpriu durante décadas  un papel  compensador das desigualdades actuando como mecanismo de cohesión social";  Enrique Javier Díez Gutiérrez (Universidad de León), analiza pormenorizadamente a nova xestión pública e conclúe que o discurso ideolóxico que se nos impón "apela á responsabilidade das propias comunidades educativas, culpabilizándoas da súa crise ou fracaso e inducíndoas a que sexan máis productivas"; Antonio Olmedo (Institute of Education, University of London), resalta no seu artigo como esta lei favorece a competitividade en contra da cooperación; Julián Luengo Navas e Geo Saura Casanova (Universidad de Granada), no artigo Nuevas formas de mercantilizar la educación, escriben "Principios como a igualdade, a solidaridade, a participación, a cohesión, a xusticia social ou o benestar común, valores que definen e conforman a identidade da escola pública para todos e todas, foron desterrados; Por último Cristina Díez Pampliega (Delegación de Vallecas da Federación de APAS da Comunidade de Madrid,  Francisco Giner de los Ríos) aporta datos contundentes de escolarización e distribución do alumnado e conclúe que se está a favorecer a escola concertada e perxuizo da pública e creando guetos educativos, feito que xa foi denunciado polo Consello de Europa.

A PUBLICIDADE

 "http://www.flickr.com/photos/albertini/4160416026/" 

Hai veces que nos gusta, moito, a publicidade. Cada vez está máis claro que é un arte: en segundos hai que seducir e convencer; os obxectivos, ás máis das veces non son evidentes, pero todo está estudiado para acadalos.
Xa o cantaba Alberto Pérez con La Mándrágora, na fermosa canción Nos ocupamos del mar:

"Raro es que la verdad, mediante publicidad
alguna vez se abra paso, por si acaso
ahora es la oportunidad cuando el público hace caso". 

Exemplo de magnífica publicidade é este vídeo da editorial Random House Mondadori:

Publícase en galego A asasina, do autor grego A. Papadiamandis

Na Grecia do  século XIX, posterior á Guerra de Independencia contra o Imperio Otomán, nunha sociedade patriarcal e miserenta non había peor desgracia que nacer muller.
"Cando era nena servira para os seus pais, cando casara convertérase na escrava do seu home [...]. Cando pariu fillos, converteuse na súa criada; cando os fillos pariron fillos, converteuse de novo na serva dos netos."
Este é un dos pensamentos que asaltan á protagonista desta pequena, pero intensa novela de Alexandros Papadiamandis, A Asasina, publicada en galego pola editora Hugin e Munin e excelentemente traducida por Susana Losada e M. Olivar.
"As nenas teñen sete vidas, pensaba a vella. Dificilmente enferman e raramente morren. [...]Mesmo as nenas de casa grande morren máis facilmente ca as innumerables femias da pobreza"
As mulleres eran o chanzo máis baixo dunha sociedade de miseria, nunha terra fermosa e pobre, e unha carga para as familias que debían proveer ás fillas dunha xenerosa dote para poder casalas.
En épocas de crise económica triunfan e impóñense as ideoloxías máis totalitarias e a condición feminina sofre un proceso de degradación.
A Frangoianis, tola ou non, unha muller forte e intelixente, rebélase contra a inxusticia e o fado que sofren ela e máis a súa familia.
Referíndose aos monxes, opina: Que felices eran eses homes; axiña, dende unha pronta idade, como por inspiración divina, comprenderan que era o mellor que podían facer, é dicir, non traer outros infelices a este mundo!